Komentarze do: Karmienie piersią czy butelką - Pytanie karmienie naturalne, czy sztuczne wciąż wywołuje dyskusje. Bez wątpienia warto karmić piersią, ale nie należy ulegać presji otoczenia i robić tego za wszelką cenę.

Autor: magdalenabb25

magdalenabb25 — Thu, 21 Jan 2010 11:42:45 +0000

ja też urodziłam przez cesarskie cięcie.pokarmu nie miałam przez pierwsze dni ale później na szczęście się pojawił.Karmię więc piersią a raczej piersiami ;) ale za pomocą…”motylków”AVENT.oczywiście budzi to mieszane uczucia ale przy moich małych brodawkach i całkowitej niechęci Kalinki do tego”naturalnego”sposobu karmienia to dla mnie WSPANIAŁE rozwiązanie.Karmie włąsnym mleczkiem,bez odciągania,”łapię”więź z dzieckiem a co najważniejsze zapewniam jej wszystki potrzebne do rozwoju składniki odżywcze.

Autor: jucha

jucha — Wed, 16 Dec 2009 22:27:59 +0000

witam! mój synek ma już trzy lat, jest super ale początki nie były łatwe. urodziłam przez cięci cesarskie. pokarm przyszedł dopiero w piątej dobie. na nieszczęście rodziłam w szpitalu gdzie promuje się karmienie naturalne i przyznam że nie było łatwo. nikt nie chciał dokarmić mojego syna, on płakał a ja razem z nim. . . a od pewnej położnej usłyszałam że jeśli nie będę karmić piersią to wychowam syna na bandytę. do tego trzeba dołożyć że miałam baby blues i naprawdę czułam się paskudnie. myślałam że krzywdzę swoje dziecko i jestem wyrodna matka. to co przeszłam było straszne, po kryjomu dokarmiałam dziecko żeby tylko się nikt z personelu nie dowiedział. dziś wiem że głupia byłam.to jest moje dziecko i ja zdecyduję jak będę je karmić. także kochane mamuśki: NIE PRZEJMUJCIE SIĘ PRESJA ŚRODOWISKA, OTOCZENIA TYLKO RÓBCIE TO CO UWAŻACIE ZA SŁUSZNE!! RÓBCIE TO CO PODPOWIADA WAM SERDUCHO. JEŚLI WY BĘDZIECIE SZCZĘŚLIWE TO WASZE DZIECIACZKI TEŻ! POZDRAWIAM WSZYSTKICH!

Autor: ponczo

ponczo — Wed, 25 Nov 2009 20:54:42 +0000

w zupełności zgadzam się z ,,mamajulka”. Ja mam dwuletnią już córeczkę, karmiłam ją piersią przez 6 miesięcy i była to dla mnie męka. oczywiście na początku ból był potworny, kiedy zbliżała się pora karmienia, dosłownie wyłam w poduszkę. Dzisiaj żałuję, że uległam presji nie tylko wszystkich życzliwych znajomych, mamy, teściowej, szwagierki a nawet męża. Wszyscy mają fioła na punkcie karmienia piersią, wszędzie mówi się wyłącznie o zaletach, a czy ktoś wspomniał, że przy długotrwałym karmieniu piersi ulegają deformacji? ja dziękuję, ale nie chcę mieć w wieku 26 lat cycków zwisających za przeproszeniem do pasa. Poza tym pamiętam, że na przykład krępowało mnie karmienie w miejscach publicznych, myślę, że jest to czynność intymna i wywalanie cycusia-jak to mówią mamusie karmiące 2,5 roku-wydaje mi się nader niesmaczne.Dziewczyny, jeśli chcecie, karmcie piersią, ale nie dajmy się zwariować!dziecko jest ważne, ale nie zatracajcie siebie i nie dajcie się omamić!

Autor: jasia78

jasia78 — Tue, 20 Oct 2009 10:12:15 +0000

Ja tez mialam rany na sutkach, przez 2 tygodnie, ale zaparlam sie i karmilam piersia, a sutki smarowalam pokarmem i „wietrzylam” – nie zakladalam nic na gorna polowe ciala, spalam na plecach bez przykrycia. W koncu ladnie sie zagoilo mimo karmien praktycznie co pol godziny. Niemniej jednak bol byl straszliwy i rozumiem kobiety ktore sie poddaly

Autor: Benek1976

Benek1976 — Mon, 01 Jun 2009 15:44:33 +0000

mam kolezanke która niedawno urodziła w szpitalu zmuszali zeby karmiła piersią ale ona nie miała pokarmu wiec karmiła z butelki teraz ma sumienie ze nie karmila swoje malenstwo piersią co ma zrobić

Autor: Justynka

Justynka — Thu, 15 Jan 2009 15:58:00 +0000

Mam pytanie do mamajulka. Ja mam taki sam problem jak ty. wszpitalu bylam zmuszana do karmienia piersia ale jak zrobilymi sie straszne rany i plakalam przykarmieniuto polozna siezlitowaly i zaczely malego dokarmiac. jezeli ja przestane karmic piersia to co stanie sie z moim mlekiem. Boje sie zeby nic z piersiami mi sie nie zrobilo. Wole karmic z butelki, ale co z mlekiem w piersiach??

Autor: mamajulka

mamajulka — Fri, 26 Dec 2008 19:39:21 +0000

Nareszcie obiektywny, anie propagandowy artykul nt.karmienia!!! Przed porodem byłam nastawiona na karmienie piersią, jednak rzeczywistość poporodowa okazała się inna. Mimo wielu instrukcji położnych w szpitalu i własnych starań moje piersi (głównie płaskie sutki) nie chcialy współpracować. Dziecko miało problemy z łapaniem i ssaniem. Bardzo się męczyło, bylo nerwowe, nie chciało chwytać. Jednakże w szpitalu zmuszano mnie do karmienia piersią. Położne nie chciały małego dokarmiać, mimo że prosiłam o to z płaczem, bo widziałam, że moje dziecko jest głodne. Efekt był taki, że musielismy dłużej zostać w szpitalu, bo syn miał za duży spapdek wagi. Dopiero po przejściu na butelkę dziecko zaczęło ładnie przybierać na wadze i wysypiać się. Natomiast moje piersi przestały krwawić i ropieć. Teraz karmienie jest przyjemnością dla dzidziusia, a także dla mnie i taty,który karmi bardzo chętnie. A zatem nic na siłę drogie mamy!