Glinki – siła natury dla pięknej skóry

W dobie nowoczesnych kosmetyków i pięknych opakowań zapominamy o produktach naturalnych. Poznaj zalety glinek i uzyskaj efekty porównywalne ze stosowaniem "wysoko półkowych" preparatów.

Charakterystyka glinek

Mamy cztery podstawowe rodzaje glinek – białą, zieloną, czerwoną i żółtą, ale istnieje możliwość łączenia ze sobą poszczególnych kolorów w celu uzyskania konkretnego efektu.

Wszystkie glinki wydobywane są z głębokości około 70 m w postaci twardego kamienia. Następnie są suszone na słońcu, rozdrabniane, poddawane sterylizacji. Potem w postaci kremów, toników, maseczek trafiają do naszych łazienek lub salonów kosmetycznych. Co jest bardzo istotne, glinki bardzo rzadko dają odczyn uczulający, są produktem w 100 % naturalnym i w związku z tym ryzyko alergii jest minimalne.

Glinka biała

Glinka biała – to łagodną glinka ze dość dużą zawartością aluminium, krzemu, wapnia, żelaza, sodu i potasu. Zalecana jest do pielęgnacji cery wrażliwej, suchej, zmęczonej i poszarzałej. Przywraca jej blask, odżywia, wygładza i łagodnie ściąga pory. Jest jedną z najczęściej stosowanych glinek w gabinetach kosmetycznych.

Glinka zielona

Glinka zielona – jest bardzo popularną ze względu na swoje nieocenione właściwości to prawdziwa skarbnica soli mineralnych. Pochodzi ze skał krzemionkowo-aluminiowych, ma w składzie mikroelementy i pierwiastki śladowe, posiada rewelacyjne właściwości absorpcyjne i dezynfekujące, pomaga tym samym w leczeniu trądziku i wyprysków. Łagodzi stany zapalne i podrażnienia. Ożywia zmęczoną cerę, zmniejsza zmarszczki. Zalecana jest także leczniczo na obrzęki, złamania, zwichnięcia, a także zmarszczki i cellulitis. Można ją zażywać także wewnętrznie – pić rozcieńczoną z wodą przy biegunkach, kłopotach z żołądkiem, jelitami. Absorbuje gazy i szkodliwe toksyny, zapobiega rozwojowi chorób pasożytniczych. Krzem, którego jest dużo w zielonej glince, bierze udział w budowie błon komórkowych. Reguluje czynności gruczołów łojowych i regeneruje tkanki, polepsza ich odżywianie i ukrwienie, W dawnych czasach używana była leczniczo na wszelkiego rodzaju ukąszenia, stłuczenia, oparzenia, rany. Jako ciekawostkę można podać, iż, w czasie I wojny światowej została używana była w armii francuskiej jako środek przeciwko dyzenterii.

Glinka czerwona

Glinki czerwona – ma w swoim składzie dużo krzemu, żelaza i aluminium. Zawiera sole wapnia, magnezu, sodu i potasu oraz mangan i tytan. Podobnie jak inne glinki ściąga pory i wygładza skórę. Jej systematyczne stosowanie obkurcza i uszczelnia naczynia krwionośne, dzięki czemu świetnie nadaje się do pielęgnacji cery naczyniowej, ale też tłustej i mieszanej. Łagodzi trądzik różowaty, który jest w dzisiejszych czasach bardzo częstym schorzeniom u coraz młodszych osób.

Glinka żółta

Glinka żółta – bardzo podobny do czerwonej, choć nieco bogatszy w żelazo skład ma glinka ta glinka. Idealnie nadaje się do pielęgnacji cery tłustej i wrażliwej oraz do cery normalnej.

Glinka różowa

Glinka różowa będąca mieszanką glinki białej i czerwonej jest czasem spotykana jako gotowy produkt. Stosuje się ją do cery naczyniowej, wrażliwiej, delikatnej i suchej.

Zastosowanie glinek

Zabiegi z użyciem glinek są oferowane przez profesjonalne salony kosmetyczne i SPA, warto jednak korzystać z nich również w domu. Wystarczy odrobina systematyczności a efekty na pewno mile nas zaskoczą.

Na początek proponuję zakup glinek w formie maseczek (można takie kupić w drogeriach i aptekach), ich stosowanie nie nastręcza żadnych kłopotów, maja one gotową postać pasty, która nakładamy bezpośrednio na oczyszczoną skórę, po kilkunastu minutach spłukujemy maseczkę ciepła wodą i nakładamy odpowiedni do stanu skóry krem, najlepiej również z zawartością glinek, ale niekoniecznie. Zabieg można jako kurację przeprowadzić w odstępach 3 dniowych ( minimum 5 zabiegów) a potem przypominająco raz w tygodniu. Maseczki z glinek można stosować na twarz i całe ciało.

Literatura: Abehsera Michel, „Uzdrawiająca glinka”, Limbus Dom Wydawniczy

Anna Szczerbińska | 19/06/2009