Zakup mebli antycznych wbrew pozorom nie jest prosty. Na rynku pojawia się wiele falsyfikatów oraz przedmiotów stylizowanych na daną epokę, które nie posiadają żadnej wartości kolekcjonerskiej. Dlatego przygotowaliśmy wskazówki, jak się przed tym ustrzec i rozpoznać autentyczny mebel z XIX stulecia.
Gdzie kupić meble antyczne?
Antyki stanowią nie tylko ozdobę mieszkania czy domu, lecz traktowane są również jako inwestycja długoterminowa. Jeśli są dobrze zachowane, ich wartość z czasem wzrasta — szczególnie w przypadku mebli z okresu biedermeieru, secesji czy klasycyzmu. Niestety, nie każdy stary mebel będzie antykiem o udokumentowanej proweniencji. Sprzedawcy mogą oferować przedmioty stylizowane lub zwykłe starocie bez wartości historycznej ani estetycznej. Zaraz wyjaśnimy, na co zwrócić uwagę podczas zakupów, teraz natomiast wskazujemy miejsca, gdzie znajdziesz różne okazje.
Masz kilka opcji do wyboru. Pierwsza z nich to targ staroci. Tam można znaleźć antyki w okazyjnej cenie, szczególnie że sprzedającymi są często osoby prywatne, które mogą nie zdawać sobie w pełni sprawy z wartości oferowanego przedmiotu. Ale takie poszukiwania wymagają czasu, cierpliwości oraz posiadania rozległej wiedzy o stylach meblarskich, gatunkach drewna i technikach stolarskich charakterystycznych dla poszczególnych dekad XIX wieku.
Druga możliwość to aukcje — zarówno stacjonarne, jak i internetowe. Wystawiany mebel jest dokładnie opisywany, nierzadko podawana jest jego historia oraz proweniencja, dzięki której można potwierdzić autentyczność. Na aukcjach zwykle pojawiają się kolekcjonerzy oraz właściciele sklepów z antykami, którzy dysponują odpowiednim warsztatem oceny i potrafią szybko wycenić przedmiot.
I to jest właśnie trzecia opcja — najbezpieczniejsza dla osób, które antyki chcą kupić ze względów wizualnych i nie znają się na ich datowaniu. Szansa, że zostaną oszukani, jest niewielka, choć i tak może się zdarzyć. Ale mamy dobrą wiadomość: kredens z XIX wieku z certyfikatem autentyczności znajdziesz na antiquebeauty.eu, dzięki temu będziesz mieć pewność, że kupujesz oryginalny mebel. A jak rozpoznać, że faktycznie masz do czynienia z antykiem?
Jak rozpoznać autentyczne kredensy?
Przede wszystkim musisz posiadać rozległą wiedzę na temat danej epoki. Wiedz, z czego wykonywano meble, jakimi technikami je łączono oraz oczywiście — jaki styl dominował w tym czasie. Bez tego nie uda Ci się rozpoznać, czy faktycznie masz do czynienia z kredensem z XIX wieku. Chyba że posiada on certyfikat wystawiony przez rzeczoznawcę.
Przy czym sama wiedza z książek nie wystarczy. Warto chodzić do muzeów, na wystawy tematyczne, żeby się „opatrzyć” autentycznymi meblami i poznać ich charakterystyczne proporcje, rodzaje okuć oraz sposób wykończenia powierzchni drewna.
Konstrukcja mebla jako wskaźnik autentyczności
Podczas oglądania mebla należy zwrócić uwagę na jego konstrukcję. Najwięcej czasu trzeba poświęcić częściom… niewidocznym. Dlaczego? Ponieważ to po nich najłatwiej jest rozpoznać, czy masz do czynienia z falsyfikatem. Co ciekawe, zbyt idealne elementy powinny Cię zaniepokoić. W starych kredensach plecy mebla rzadko były wykonane z heblowanego drewna, często miały natomiast drzazgi, ślady piły ramowej lub nierówności charakterystyczne dla obróbki ręcznej. Ciekawą informacją jest to, że od końca XIX wieku stosowano jednolitą cienką płytę, wcześniej meble były wykonywane z desek łączonych na pióro.
Ślady użytkowania i patyna
Autentyczny kredens z XIX wieku powinien nosić naturalne ślady upływu czasu — niewielkie zarysowania, otarcia na narożnikach, miejscowe przebarwienia drewna. Patyna, czyli warstwowa zmiana koloru i faktury powierzchni, jest trudna do podrobienia. Sprawdź również gwoździe i śruby: jeśli są maszynowe z ostrymi krawędziami, mebel nie pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku, gdy stosowano przede wszystkim ręcznie kute gwoździe o nieregularnym kształcie.
Rodzaj drewna i politury
W XIX wieku najczęściej wykorzystywano drewno dębowe, orzechowe, mahoń oraz wiśniowe. Do wykonania mebli do sypialni czy salonów stosowano również forniry egzotycznych gatunków. Politura szelakowa była standardem — jej obecność (nawet pod kolejnymi warstwami lakieru) potwierdza wiek mebla. Współczesne lakiery poliuretanowe lub akrylowe to znak, że mebel był odnawiany lub jest falsyfikatem.
Renowacja antyków
Kredensy z XIX wieku z certyfikatem autentyczności nie należą do najtańszych, są za to wspaniałą ozdobą. Jest jednak sposób na to, aby zakupić je taniej. Można znaleźć wersje z defektami, zaniedbane, a następnie oddać je do profesjonalnej renowacji. Najczęściej może ona obejmować usuwanie starej politury, lakieru lub farby oraz następne politurowanie, naprawę okuć czy dorabianie brakujących elementów zdobniczych — listew, gzymsów, płycin.
Zakres renowacji a wartość kolekcjonerska
Meble po renowacji nie będą przedstawiać takiej wartości jak te w pełni zachowane z oryginalnym wykończeniem, lecz jeśli nie są kupowane z myślą o inwestycji, a jedynie mają stanowić wyposażenie wnętrz, to warto o tym pomyśleć. Usługę tę często oferują sklepy z antykami, które dysponują warsztatem oraz zapleczem stolarskim. Podczas renowacji warto zachować maksymalną ilość oryginalnych elementów — wymiana fragmentów obniża autentyczność i wartość mebla w oczach kolekcjonerów.
Koszt i czas trwania renowacji
Profesjonalna renowacja kredensu może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, w zależności od stanu mebla i zakresu prac. Koszt obejmuje zarówno robociznę, jak i materiały — politury, kleje stolarski, wosk naturalny. Przed zleceniem prac warto uzyskać kosztorys oraz uzgodnić, które elementy mają zostać zachowane w oryginalnej formie, a które mogą być wymienione lub uzupełnione.